Fakt, ciekawe miejsce, ale to jeszcze nie powód do "rewelacji". Paskudna jakość, prześwietlone niebo, nieciekawy kadr, ci ludzie w tle rozpraszają uwagę od głównego tematu, którym hmm.. nie wiadomo co właściwie jest. Jestem na nie.

Ale brzydal.

Odbicie w kropli jest niesamowite. Aż mam ochotę skasować swój profil, gdy widzę takie prace.

Niesamowite jak pięknie można przedstawić coś tak prostego.

Świetny nastrój, cholernie realistyczne. Lubię ten klimat.

Bajeczna fotografia. I to przebijające się między drzewami światło. Magiczne.

Cóż, nie jest to raczej fotografia mody, więc uważam, że czepianie się wizji twórczej autora pracy jest zupełnie nie na miejscu.
Lubię b&w.

Jako, że jestem fanką horrorów, także i w tej pracy dostrzegam mroczny klimat.

Przegapiłam koncert Gienka w moich okolicach, nie było mnie wtedy na miejscu. Bardzo żałuję.
Kolejna świetna koncertówka. Chcę na koncert, znów być chrabąszczem (nie wnikaj).

Bardzo lubię oglądać Twoje prace. Są takie.. inne.
Wyjątkowo niepokojący jest brak dobrze widocznych oczu, jakby kryła się w nich jakaś tajemnica. Lubię, lubię, lubię.

Czytałam ostatnio bardzo ciekawą książkę na temat fotografii. Przypomniał mi się tekst o typowych błędach przy robieniu zdjęć dzieci. Wszyscy fotografują uśmiechnięte, upozowane dzieci, mało osób decyduje się na zdjęcia wyrażające inne emocje. Podoba mi się, ponieważ jest prawdziwe i nie mam zamiaru bezsensownie doszukiwać się technicznych błędów.

Okropny chaos w kadrze, tu ucięte, tam ucięte. Brak mi stopy.
Świetny klimat i kolory.

Duże iso i mocne ziarno z niego jak sądzę wynikające hm. Pasuje. Dobry portret.

Jest nas cała armia.

ZA DUŻE! okolice 800x600 pixeli są najlepsze.
Okropny chaos w kadrze. Tu gdzieś kawałek jabłka, tam kawałek banana. Właściwie nie wiadomo na czym zaczepić oko. I szumi, mocno szumi. Myślę, że stać Cię na więcej.

Cudo. Po prostu cudo. A, i te czerwone usta tak świetnie kontrastują z dość zimną kolorystyką.

Ależ to jest śliczne i niesamowite zdjęcie. Takie delikatne, perfekcyjne. Świetna głębia i te oczy, te przepiękne, błyszczące oczka.

I pokazał. Ostro, w kadrze gra. Lubię te małe obślizgłe stworzonka.

Ma w sobie coś mrocznego i tajemniczego. Coś, co powala na kolana i nie pozwala tak szybko wstać. Ogromnie lubię taki klimat.

Kiepsko ze światłem i niestety prześwietlone niebo, ale to częste w przypadku kompaktów, gdzie nie ma możliwości ustawiania samodzielnie przysłony. Jednak na Twoje nieszczęście sprawdziłam Twój aparat w googlach i ma on tryby manualne! Radzę zacząć z nich korzystać, zdjęcia o niebo lepsze, kiedy trochę się je pozna.
Poza tym wolę ślimaki w rozwiniętej formie i mam na to sposób: biorę ślimaczka za skorupę do ręki i czekam aż będzie chciał sprawdzić co się dzieje i wystawi rogi, później stawiam go w odpowiednim miejscu i mam rozwinięte stworzonko.

Włosy modelki kontrastują z ciemnym tłem i myślę, że to jest właśnie cały urok zdjęcia. Podoba się.

Krzywo i w tym wypadku krzywość mi nie pasuje. Poza tym, gdy przekrzywię głowę widzę ładne, klimatyczne zdjęcie.

W taki przypadku ktoś, kto czepia się przepaleń nie rozumie samego zamysłu. ja rozumiem i uważam, że przepalenia, duży kontrast dodają ekspresji portretowi. świetna mimika modelki i te błyszczące nienaturalnie wręcz oczy. Ja podziwiam.

Ła. Trochę psychodeliczne. Tak, tak, lubię takie zdjęcia bez względu na jakiekolwiek błędy, których zresztą tu nie widzę, ale cii

Jakiś cień niewiadomego pochodzenia rzuca się na oczy, a ja w portretach najbardziej lubię właśnie oczy! Coś nie tak ze światłem.
Ale za to wspaniała głębia ostrości i kadr.